هیکل . [ هََ ک َ ] (اِخ ) مقصود از هیکل در بیشتر مواضع کتاب مقدس هیکل اورشلیم است که در کوه سوریا بنا شده بود و شباهت چادر جماعت میداشت و در کتاب مقدس سه هیکل مذکور است . اول هیکل سلیمان میباشد. داود اراده داشت که هیکلی از برای خداوند بسازد اما خداوند وعده فرمود که پسرش سلیمان آن هیکل را تمام خواهد کرد. دوم هیکل زروبابل . کوروش پادشاه ایران در سال 536 ق . م . امر فرمودکه بعضی از یهود اسرای بابل مر...
فرهنگ عمید
۱. پیکر انسان، مجسمه، یا حیوان، تنه. ۲. [مجاز] انسان یا حیوان درشت و تنومند. ۳. صورت ظاهری. ۴. [قدیمی] تعویذی که به بازو یا عضوی از بدن می بستند. ۵. [قدیمی] معبد، بتخانه: چنان دان که این هیکل از پهلوی / بُوَد نام بتخانه ار بشنوی (عنصری: ۳۶۲ ). ۶. [قدیمی] تصویر.
فرهنگ معین
(هَ کَ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - بنای مرتفع . ۲ - انسان یا حیوان تنومند. ۳ - جایی در کنیسه که مراسم قربانی را در آن به جا می آورند. ۴ - بُت خانه . ج . هیاکل .
