تلفظ بین المللی : /hˈavɑpˌarastˌi/ تلفظ : [h'avAp,aRast,i]
لغت نامه دهخدا
هواپرستی. [ هََ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) در پی هوای نفس بودن. هوس رانی : طالب زهواپرستی هند برگشت و سوی مطالب آمد.
طالب.
مترادف و متضاد
بوالهوسی، چلچلی، شهوتپرستی، شهوتی، هوسرانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] هواپرستی و دنیازدگی، موجب دوری از محبوب دلها و یکی از رذائل مهم اخلاقی است.هواپرستی در واقع یک بیماری و سرمنشا همه فسادها و تباه کاری های انسان است. امام صادق (علیه السّلام) در این باره می فرماید: «راس کل خطیئة حب الدنیا». دو عامل مهمی که سد راه قرب به خدای تعالی و وصال شده و موجب دوری از محبوب دل ها حضرت صاحب الزمان (عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف) می گردد، هواپرستی و دنیازدگی می باشد. ←...
