هم حُروفی(یا: واج آرایی) از صنایع بدیع لفظی، و آن تکرار یک صامت با بسامد زیاد در شعر یا متن است، مانند تکرار صامت «چ» در سرو چمان من چرا میل چمن نمی کند (حافظ). هم حروفی گونه ای تکرار و توازن واجی و ابزار نظم آفرینی است و، افزون بر ایجاد انگیزش آوایی، گاهی نیز با نظرداشتی معنایی به کار می رود، مانند تکرار صامت «س» در این بیت که به سکوت دلالت می کند: «رشتۀ تسبیح اگر بگسست معذورم بدار ـ دستم اندر سا...