تلفظ بین المللی : /hˌazimˈati/ تلفظ : [h,azim'ati]
لغت نامه دهخدا
هزیمتی. [ هََ م َ ] ( ص نسبی ) شکست خورده. هزیمت شده. ( یادداشت به خط مؤلف ) : راست گفتی هزیمتی شهندخسته و جسته و فکنده سپر.فرخی.بدین ره اندر چندانکه مرد سیر شودنه زاد یابد مرد هزیمتی و نه نان.فرخی.همی شدند به بیچارگی هزیمتیان شکسته پشت و گرفته گریز را هنجار.عنصری.هزیمتیان چون به دیه رسیدند آن را حصار گرفتند. ( تاریخ بیهقی )....
