معانی کلمه : هرچه

تلفظ بین المللی : /hˈartʃe/ تلفظ :‌ [h'aRtSe]

لغت نامه دهخدا

هرچه. [ هََ چ ِ ] ( ضمیر مبهم مرکب ، ق مرکب ) آنچه. هر اندازه. هر آنچه. هر آنچیزی که. همه آنهایی که. هرجا که : هر چه در عالم دغا و مسخره بوده ست از حد فرغانه تا بغزنی و قزدار.نجیبی فرغانی.هر چه بخواهد بده که گنده زبانست دیو رمنده نه کنده داند و نه رش.منجیک ترمذی.هر چه بر الفاظ خلق مدحت رفته ست یا برود تا بروز حشر، تو آنی.رودکی.هر چه تانی وز آن فرو مولی نشمرند از تو آن به بشکولی.رودکی.از تو دارم هر...

فرهنگ عمید

۱. هرچیز.
۲. (قید) هراندازه؛ هرقدر.
⟨ هرچه باداباد: در مقام اهمال، بی‌علاقگی، و سهل‌انگاری نسبت به چیزی یا امری گفته می‌شود؛ هرچه می‌شود بشود: ◻︎ شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد / زدیم بر صف رندان و هرچه باداباد (حافظ: ۲۱۰).

۱. هرچیز.۲. (قید ) هراندازه، هرقدر.* هرچه باداباد: در مقام اهمال، بی علاقگی، و سهل انگاری نسبت به چیزی یا امری گفته می شود، هرچه می شود بشود: شراب و عیش...

فرهنگ معین

(هَ چِ ) = هرچ : (مبهم مرکب ) ۱ - هر چیز. ۲ - هر اندازه ، هر قدر. ۳ - هر که (در ذوی العقول به کار رود ). ، ~ نه بدتر (کن . ) مقعد، ماتحت .

گویش اصفهانی

تکیه ای: harči
طاری: harči
طامه ای: harči
طرقی: harči
کشه ای: harči
نطنزی: harči

معانی کلمه : هرچه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

گویش اصفهانی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات