هجیر. [ هَُ ج َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ). رجوع به هجیرة شود.
هجیر. [ هََ ] (اِخ ) آبکی است مر بنی عجل را میان کوفه و بصره . (منتهی الارب ). رجوع به هجرة شود.
هجیر. [ هَِ ج ْ جی ] (ع اِ) خوی و عادت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || حال . (منتهی الارب ).
هژیر#NAME?
۱. نیمروز؛ هنگام ظهر در سختی گرما.
۲. گرمای نیمروز.
(هُ جَ) (ص .) خوب ، نیکو.
(هَ) [ ع . ] (اِ.) گرمای نیم روز، گرمای سخت .
(تلفظ: hojir) (= هژیر) (در قدیم) خوب ، پسندیده .