تلفظ بین المللی : /hˈɑrpˈɑluːs/ تلفظ : [h'ARp'Alu:s]
لغت نامه دهخدا
هارپالوس. ( اِخ ) یکی از چهار دوست اسکندر، و اسکندر پس از اینکه فیلیپ کشته شد آنان را مورد اعتماد قرار داد. هارپالوس که از اهالی مقدونیه بود در زمان فیلیپ چون از اسکندر جانبداری میکرد تبعید شد. اسکندر برای پاداش این صمیمیت بعد از فوت «مازه » هارپالوس را به ایالت بابل منصوب داشت. ولی وی به ستمکاری پرداخت و چون از کیفر اسکندر بترسید پنج هزار تالان از خزانه بابل برداشت و با سپاه خود به یونان رفت ، به...
دانشنامه آزاد فارسی
هارْپالوس (ح ۳۵۵ـ۳۲۴پ م)(Harpalus)خزانه دار مقدونی. هارپالوس دوست دوران کودکی اسکندر مقدونی و، سررشته دار نظامی او شد. هنگامی که خزانه دار اصلی امپراتوری اسکندر در بابِل بود مبالغ کلانی اختلاس کرد و در ۳۲۵پ م به آتن پناهنده شد. دِموستِنِس، خطیب آتنی، با ورود او به آتن مخالفت کرد، اما هارپالوس بدون سربازانش وارد شد و کوشید با رشوه، سیاستمداران آتنی را به حمایت از خود در برابر اسکندر تشویق کند، اما ...
دانشنامه عمومی
هارپالوس (به یونانی: Ἅρπαλος) پسر ماخاتاس، نجیب زاده ای مقدونی و از دوستان دوران بچگی اسکندر کبیر در سدهٔ چهارم پیش از میلاد بود. هارپالوس یک پایش لنگ و در نتیجه از خدمت نظامی معاف بود. او به هنگام تاخت و تاز اسکندر در آسیا، او را تا شاهنشاهی ایران همراهی نکرد و در آسیای صغیر ماند و همانجا عهده دار منصبی شد. گفته می شود که اسکندر از او تقاضا کرده است تا کتاب هایی را برای پر کردن اوقات فراغتش برای ...
