معانی کلمه : نویچ

تلفظ بین المللی : /nˈavitʃ/ تلفظ :‌ [n'avitS]

لغت نامه دهخدا

نویچ. [ ن َ ] ( اِ ) عشقه. ( رشیدی ) ( برهان ) ( جهانگیری ) ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ). لبلاب. ( برهان قاطع ) ( محیط اعظم ، حاشیه برهان قاطع ). که بر درخت پیچد. ( برهان قاطع ) ( انجمن آرا ) ( رشیدی ). نام گیاهی است که بیخ ندارد و بر سر هر درخت که پیچد آن را خشک سازد. ( جهانگیری ). درخت کوچکی متهافت که دارای گلهای معطر است. ( ناظم الاطباء ). نوج. نویج. ( فرهنگ فارسی معین )....

فرهنگ عمید

عشقه، لبلاب.

فرهنگ معین

(نَ ) (اِ. ) عشقه .

کلمات مرتبط

دیوان نویس
ذی نویان
رسانۀ تک نویس ـ بس خوان
رقعه نویس
رقم نویس
روزنامه نویس
زود نویس
سالنامه نویس
زیبا نویس

معانی کلمه : نویچ

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات