معانی کلمه : نویز
لغت نامه دهخدا
نویز. ( اِخ ) دهی است از دهستان بالا بخش طالقان شهرستان تهران. در 11 هزارگزی مشرق شهرک ، در منطقه کوهستانی سردسیری واقع است و 513 تن جمعیت دارد.آبش از رودخانه ، محصولش بنشن و غلات و گردو و میوه های درختی ، شغل مردم زراعت و بافندگی است. مزرعه سردیک جزء این ده است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).
فرهنگ معین
(نُ یْ ) [ فر. ] (اِ. ) صدای بیش از حد هواگرد که موجب آزار باشد، سر و صدا. (فره ).
دانشنامه آزاد فارسی
رجوع شود به:نوفه
wikijoo: نویز
