معانی کلمه : نویان

تلفظ بین المللی : /nˈoiˌɑn/ تلفظ :‌ [n'oi,An]

لغت نامه دهخدا

نویان. ( ترکی - مغولی ، اِ ) پادشاه زاده. ( رشیدی ) ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ترکان ملوک و سلاطین را بدین نام خوانند. ( برهان قاطع ) ( فرهنگ خطی ). از القاب بزرگان ترک است. ( انجمن آرا ). || امیر. اعظم. ( رشیدی ). امیر، فرمانده سپاه. سردار. در عنوان سرداران مغول و ترک آید. ( از فرهنگ فارسی معین ). || سبدی یا طبقی را نیز گفته اند که از چوب بید بافته باشند. ( برهان قاطع ) ( آنن...

فرهنگ عمید

۱. شاهزاده، پادشاه زاده.
۲. امیر.
۳. فرماندهِ سپاه.

فرهنگ معین

(اِ. )مأخوذ از مغولی به معنای شاهزاده ، امیر.

دانشنامه عمومی

[نوی /novi/= نو بودن، تازگی، (در قدیم) (به مجاز) شادابی، تر و تازگی + ان (پسوند نسبت)]، 1- منسوب به نوی، مربوط به نوی 2- (به مجاز) شاداب و تر و تازه

نویان اسمی پسرانه و ریشه ترکی دارد. نویان به معنی شاهزاده و امیر است. ترک ها ملوک و سلاطین را بدین نام می خوانند. (تلفظ: noviyān) ، منسوب به نوی، مربوط به نوی، (به مجاز) شاداب و تر و تازه، (در ترکیِ مغولی) شاهزاده - امیر سپاه، شاهزاده، لقب سلاطی...

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: noviyān) [نوی/novi/ = نو بودن ، تازگی ، (در قدیم) (به مجاز) شادابی ، تر و تازگی + ان (پسوند نسبت)] ، منسوب به نوی ، مربوط به نوی ؛ (به مجاز) شاداب و تر و تازه ؛ ( در ترکیِ مغولی) شاهزاده .

اسم: نویان (پسر) (ترکی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: noviyān) (فارسی: نويان) (انگلیسی: noviyan) معنی: امیر، سردار، شاهزاده، شادابی و تر و تازگی، [نوی /novi/= نو بودن، تازگی، ( در قدیم ) ( به مجاز ) شادابی...