نوفه. [ ف َ ] ( اِ ) آواز بلند. ( از لغت فرس ص 502 ) ( اوبهی ). خرویله نیز گویند. ( لغت فرس ص 502 ). شور و غوغا و صدا و آواز بلند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). غوغائی که از کثرت ازدحام مردمان یا جانوران خیزد. ( ناظم الاطباء ). نیز رجوع به نوف و نوفیدن شود : با نعره اسبان چه کنم لحن مغنی با نوفه گردان چه کنم مجلس و گلشن.ابراهیم بزاز ( لغت فرس )....
فرهنگ عمید
بانگ و فریاد، شوروغوغا.
فرهنگ معین
(فِ ) (اِ. ) شور و غوغا، بانگ و فریاد.
دانشنامه آزاد فارسی
نوفه (noise)(یا: آلودگی صوتی، صدای نامطلوب) از شکل های بارز آلودگی به شمار می آید، امّا به علت آن که نزد افراد متفاوت، به یک میزان موجب آزار و اذیت نمی شود، اندازه گیری آن دشوار است. اگر سروصدا در باند بسامد باریک واقع شود، حتی اگر سطح آن زیر ۸۵ دسی بل باشد و فرد فقط برای مدّت کوتاهی در معرض آن قرار گیرد، ممکن است به فقدان شنوایی موقت بینجامد. سطوح پایین تر سروصدا حساسیّت زا و محرک اند، امّا ظاهرا...
گویش دزفولی
سروصدا
مترادف و متضاد
سروصدا
پارازیت، خشخش
۱. پارازیت، خشخش ۲. سروصدا
فرهنگستان زبان و ادب
{noise} [فیزیک] 1. رفتارهای نادوره ای یک سامانه به سبب وجود نیروهای کاتوره ای
2. اختلال های ناخواسته و ابهام آمیز کاتوره ای در نشانک
