نوش دادن. [ دَ ] ( مص مرکب ) عسل و شربت دادن ، و کنایه از لذت بخشیدن و کام دادن و کامروا و محظوظ و بهره مند گردانیدن : یکی را دهد نوش از شهد و شیربپوشد به دیبا و خزّ و حریر.فردوسی.روان را همی لعلشان نوش دادبیاورد و یکسر به شیدوش داد.فردوسی.چو مستم کرده ای مستور منشین چو نوشم داده ای زهرم منوشان.حافظ....