نوری، حسن بن علی (قرن ۱۳ـ۱۴ق)مدرّس فلسفه و جامع منقول و معقول. فرزند حکیم ملاعلی نوری بود. مدتی دراز در اصفهان به تدریس کتاب های فلسفی اشتغال داشت و سرانجام در زمان صدارت میرزا آقاخان به تهران رفت. از وی جز چند نگاشتۀ کوتاه در معنی اسفار اربعه و حاشیه بر شرح هدایۀ اثیریه اثری به جا نمانده است. شاگردان بسیار از محضر او علم آموختند که از آن شمار می توان از محمدرضا قمشه ای، مدرس زنوزی، میرزا ابوالحسن...
