معانی کلمه : نورانی

تلفظ بین المللی : /norˈɑni/ تلفظ :‌ [noR'Ani]

لغت نامه دهخدا

نورانی. [ نی ی / نی ] ( از ع ، ص نسبی ) منسوب به نور. روشن.( از غیاث اللغات ) ( ناظم الاطباء ). دارای نور. منور. ( ناظم الاطباء ). بانور. ( یادداشت مؤلف ) : نور رایش تیره شب را روز نورانی کنددود خشمش روز روشن را شب یلدا کند.منوچهری.دلم را چون به فضل خویش ایزدبکرد از عقل نورانی منور.ناصرخسرو.چرا خورشید نورانی که عالم زو شود روشن گهی مسکن کند خاور گهی در باختر دارد.ناصرخسرو.و آن دست نورانی من است و...

فرهنگ معین

(ص نسب . ) منسوب به نور، دارای نور، منور. مق ظلمانی .

مترادف و متضاد

درخشان، روشن

افروزنده، تابناک، درخشان، روشن، فروزان، منور ≠ تاریک، ظلمانی

luminous (صفت)درخشان، فروزان، تابان، متشعشع، نورانی، شب نما، روشنی بخشluciferous (صفت)درخشان، نور افشان، شب تاب، نورانیluculent (صفت)روشن، واضح، نور افشان، نورانی...

فرهنگ فارسی ساره

درخشان، روشن

واژه نامه بختیاریکا

بِرِچا؛ بِلاز؛ بِلیوا
بِلیوا

کلمات مرتبط

معانی کلمه : نورانی

تلفظ بین المللی : /norˈɑni/ تلفظ :‌ [noR'Ani]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

(ص نسب . ) منسوب به نور، دارای نور، منور. مق ظلمانی .

مترادف و متضاد

درخشان، روشن

افروزنده، تابناک، درخشان، روشن، فروزان، منور ≠ تاریک، ظلمانی

معانی کلمه : نورانی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

معانی کلمه : نورانی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

نظرات