تلفظ بین المللی : /nˌoːheːxˈɑni/ تلفظ : [n,o:he:x'Ani]
لغت نامه دهخدا
نوحه خوانی. [ ن َ / نُو ح َ / ح ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) عمل نوحه خوان. رجوع به نوحه خوان شود. || ( اِ مرکب )مجلسی که در آن نوحه خوانند. ( فرهنگ فارسی معین ). - نوحه خوانی کردن ؛ نوحه خواندن. رجوع به نوحه خواندن و نوحه خوان شود.
فرهنگ عمید
شغل و عمل نوحه خوان، خواندن اشعار غم انگیز برای گریاندن دیگران، مرثیه خوانی.
دانشنامه آزاد فارسی
نقلِ آهنگین و سوگناکِ اشعاری در ذکرِ مصیبتِ وارده بر امامان معصوم شیعه و اهل بیت (ع) (← نوحه)، به ویژه در مراسمِ عزاداری و در میانِ دسته های سینه زَنی و زَنجیرزَنی. نوحه خوانان پیش از روضه خوانی با خواندنِ ضربی و آهنگینِ اشعاری در قالب های مخمس و مستزاد و گه گاه بحرِ طویل، سینه زنان را از جای خود برمی خیزانند و وامی دارند تا با ضربی یکسان، سنگین یا سه ضرب، با دست بر سینه یا با زنجیر بر پشتِ خود بک...
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] نوحه خوانی، خواندن شعر و ذکر مصائب همراه با غم و اندوه و آدابی خاص، در رثا و عزای بزرگان دین است که در فرهنگ شیعه، بیشتر در مجالس عزای معصومین(ع) به ویژه امام حسین(ع) رواج دارد. بنابر آموزه های شیعه، نوحه خوانی بر مردگان مکروه است، مگر برای معصومین(ع) که از شعائر مهم و عوامل نشر فضیلت ها و احیای یاد اهل بیت(ع) است.نوح (به فتح و کسر حاء) در لغت به معنای بیان مصیبت و گریه کردن با آوای بل...
