نوباوه. [ ن َ / نُو وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) باکوره. ( مهذب الاسماء ) ( برهان قاطع ) ( اوبهی ). هر چیز نوآمده عموماً و میوه نورسیده خصوصاً. ( رشیدی ). میوه نورسیده. ( فرهنگ اسدی ). هر چیز نودرآمده عموماً و میوه نورسیده و پیشرس خصوصاً. ( برهان قاطع ). برِ نو یعنی میوه و هرچه رسته شود و نورسیده شود. ( اوبهی ). میوه ای که اول رسیده باشد. میوه تازه و نورسیده. به معنی مطلق تازه نیز می آید. ( از غیاث اللغا...
