نوآئین . [ ن َ / نُو ] (ص مرکب ) رجوع به نوآیین شود.
۱. نوپدیدآمده؛ نوباوه.۲. زیبا؛ آراسته؛ بدیع: ◻︎ نوای تو ای خوب ترک نوآیین / درآورد در کار من بینوایی (منوچهری: ۱۵۲).
