نهاله گاه. [ ن ِ / ن َ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) نهاله گه. ( جهانگیری ) ( برهان قاطع ). شکارگاه و کمین گاه. ( برهان قاطع ) :
از کُه ِ ری در نهاله گاه تو آیند
روز شکار تو صد هزار شکاری.
فرخی.
نهاله گاه بخوشی چو لاله زاری گشت
ز خون سینه رنگ و ز خون چشم پلنگ.
فرخی.