نمکدان . [ ن َ م َ ] (اِخ ) نام بنائی است از دوره ٔ صفویه در اصفهان . این بنا را ظل السلطان ویران کرد. (یادداشت مؤلف ).
نمکدان . [ ن َ م َ ] (اِخ ) دهی است از بخش قشم شهرستان بندرعباس که یکصد تن سکنه دارد. آبش از چاه ، محصولش غلات ، شغل اهالی صید ماهی و کرایه کشی است . در این ده معدن نمک وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8)....
فرهنگ عمید
۱. ظرف کوچکی که در آن نمک می ریزند. ۲. [قدیمی، مجاز] دهان معشوق.
فرهنگ معین
( ~. ) (اِمر. ) ۱ - ظرفی شیشه ای ، بلورین و غیره که در آن نمک کنند. ۲ - (کن . ) دهان معشوق . ۳ - (عا. ) شخص با ملاحت .
