تلفظ بین المللی : /nˈaʔreː barɑmˈadan/ تلفظ : [n'a?Re: baRAm'adan]
لغت نامه دهخدا
نعره برآمدن . [ ن َ رَ / رِ ب َ م َ دَ ] (مص مرکب ) بانگ برآمدن . فریاد و غوغا برخاستن : آواز بوق و دهل برخاست و نعره برآمد. (تاریخ بیهقی ص 376). چون روز شد کوس فروکوفتند و بوق بدمیدند و نعره برآمد. (تاریخ بیهقی ص 351).نعره ٔ مرغان برآمد کالصبوح بیدلی از بند جان آمد برون . خاقانی .هزار سال پس از مرگ من چو بازآئی ز خاک نعره برآید که مرحبا ای دوست .سعدی ....
