نظام الدین قمری. [ ن ِ مُدْ دی ن ِ ق ُ ] ( اِخ ) از شعرای قرن هفتم اصفهان و با کمال الدین اسماعیل و اثیرالدین اومانی معاصر است و به روایت مؤلف عرفات مداح آل صاعد و نیز ابوبکربن سعد زنگی بوده است. او راست :سرگشته دلم در آرزوئی مانده ست در چنبر زلف ماه روئی مانده ست این شیر همیشه بود زنجیرگسل و امروز چنین بسته به موئی مانده ست.به خدائی که دست قدرت اوآرد از شاخ خشک میوه ترکه مرا بی رخت شراب مبادنیست...