نشیب و فراز. [ ن ِ / ن َ ب ُ ف َ ] ( ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) پست و بالا. دشت و کوه. سهل و جبل : رسیدند زی شهر چندان فرازسپه خیمه زد در نشیب و فراز.رودکی.شهریاری که گرفته ست به تدبیر و به تیغاز سراپای جهان هرچه نشیب است و فراز.فرخی.ز مشکلات طریقت عنان مپیچ ای دل که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز.حافظ.روندگان طریقت ره بلا سپرندرفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز.حافظ. || سختی و سستی. خوب و بد. پست وبل...
فرهنگ معین
(نَ بُ فَ ) (ص مر. ) پستی و بلندی .
فرهنگ فارسی
پست و بالا . دشت و کوه . سهل و جبل . یا سختی و سستی . خوب و بد .
