نسیم . [ ن َ ] (اِخ ) اصغرعلی (خان ) شاه جهان آبادی . از پارسی گویان هند است . مؤلف صبح گلشن این بیت را به نام او ثبت کرده :
اشکم غبار شسته ز دامان خاطرش
بیهوده نیست گریه ٔ بی اختیار من .
رجوع به تذکره ٔ صبح گلشن ص 516 و فرهنگ سخنوران ص 601 شود.
بادی که سرعت آن بین 2 تا 13/5 متر بر ثانیه باشد
(تلفظ: nasim) (عربی) باد ملایم و خنک ، باد بسیار آرام ؛ (در قدیم) بوی خوش ؛ (در عرفان) تجلی جمالی الهی و رحمت متواتر و نفس رحمانی را گویند .
باد، بویخوش، صبا، نفس، وزش