تلفظ بین المللی : /nˈazˈɑriˌɑn/ تلفظ : [n'az'ARi,An]
لغت نامه دهخدا
نزاریان. [ ن ِ ] ( اِخ ) پیروان نزار. نزاریه. رجوع به نزاریه شود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] نَزاریان پیروان شاخه ای از فرقه اسماعیلیه اند که در سال ۴۸۸ قمری در پی اختلاف مستعلی و نزار بر سر جانشینی پدرشان مستنصر (۴۲۷-۴۸۸) خلیفه فاطمی، امامت را حق نزار دانستند و به همین دلیل به نزاریان مشهور شدند.
نخستین رهبر این فرقه حسن صباح بود که در ایران داعی و مبلغ بزرگ اسماعیلیان بود و بعد از طرفداری از حق خلافت نزار، ارتباط خود را با خلافت فاطمیان مصر قطع کرد. نزاریان، حسن صباح و جانشی...
