تلفظ بین المللی : /nardˈebɑn pˈɑje/ تلفظ : [naRd'ebAn p'Aje]
لغت نامه دهخدا
نردبان پایه. [ ن َ بام ْ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) نردبان. درجه. مرتبه. زینه : قلعه ای دیدم سخت بلند و نردبان پایه های بی حد و اندازه چنانکه بسیار رنج رسیدی تا کسی بر توانستی شد. ( تاریخ بیهقی ص 68 ).از مقلد مجوی راه صواب نردبان پایه کی بود مهتاب.سنائی.نیست از بهر آسمان ازل نردبان پایه به ز علم وعمل.سنائی.در و درگاه عقل و جان سر اوست نردبان پایه فلک در اوست.سنائی.نردبان پایه ای دوالین بودکز پی آن بل...
فرهنگ فارسی
( اسم ) پایه نردبان پله نردبان : همه مرادهای هردوجهانی چون نردبان پایه است بیک مراد...
