نرد. [ ن َ ] (ع اِ) جوال فراخ اسفل تنگ دهن که از برگ خرما بافند و بدوزند و از رسن لیف خرما بخیه زنند تا محکم و سخت و درشت گردد و بدان خرما در ایام درو از جائی به جائی برند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
نُرد؛ نام قدیم کازرون (رک. کتاب آثارالعجم، نوشتۀ فرصت الدولۀ شیرازی).
چوبی که در دستگاه بافندگی است و پارچه ی بافته شده به گرد ...