معانی کلمه : نجوی

تلفظ بین المللی : /nadʒˈuːje/ تلفظ :‌ [nadZ'u:je]

لغت نامه دهخدا

نجوی. [ ن َج ْ وا ] ( ع اِ ) راز. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ) ( غیاث اللغات ) ( نصاب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( ملخص اللغات حسن خطیب )( ترجمان علامه جرجانی ). سِر. ( از اقرب الموارد ) ( المنجد ). ج ، نَجاوی ̍. || سرگوشی. پچ پچ. بیخ گوشی. تنگ گوشی. درگوشی. ( یادداشت مؤلف ) : گاه به نجوی به اهل بزم سرایدکاین سر خر را که راه داد به بستان ؟خاقانی.رجوع به نجوی کردن شود. || اتاوة. ( اقرب الم...

فرهنگ فارسی

رازگفتن بایکدیگر، آهسته حرف زدن دوتن باهم، راز، گویی، سرگوشی، بیخ گوشی
( اسم ) ۱ - سرگوشی زیرگوشی .۲ - نهفتن آفات ازاطلاع غیر.

معانی کلمه : نجوی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات