نأملة. [ ن َءْ م َ ل َ ] (ع مص ) رفتارِ بندی و رفتن آن . (منتهی الارب ) . رفتن مردی که مقید و دربند است یا رفتن به شیوه ٔ کسی که دربند است : نأمل المقید نأملة؛ مشی ، و یقال : نأمل الرجل ؛ اذا مشی مشیة المقید. (از اقرب الموارد).
