تلفظ بین المللی : /nˈɑn dˈɑdan/ تلفظ : [n'An d'Adan]
لغت نامه دهخدا
نان دادن. [دَ ] ( مص مرکب ) روزی دادن. رزق رساندن. با بذل و بخشش معاش اطرافیان و زیردستان را تأمین کردن. روزی رساندن. موجبات معیشت دیگران فراهم کردن : به فضل و خوی پسندیده جست باید نام دگر به دادن نان و به بذل کردن زر.فرخی.و امیرک بیهقی را با خود برد و نان داد. ( تاریخ بیهقی ).آنکه او از آسمان باران دهدهم تواند کو به رحمت نان دهد.مولوی.مخور هول ابلیس تا جان دهدهمان کس که دندان دهد نان دهد.سعدی ( ...
