تلفظ بین المللی : /nɑmˈoːzuːn/ تلفظ : [nAm'o:zu:n]
لغت نامه دهخدا
ناموزون. [ م َ / مُو ] ( ص مرکب ) ناسنجیده. مخالف. ناساز. ( آنندراج ). ناهنجار. ناهموار. زمخت : عیسی دورانم و این کور شد دجال من قدر عیسی کی نهد دجال ناموزون کور؟خاقانی.و خاطرش از خطر جهالت و ضلالت او خایف و رنجور که کدام روز از جنون ناموزون او آفتی زاید. ( سندبادنامه ص 114 ). || ناپسند. ناهماهنگ. ناخوشایند. || شعری که وزن آن درست نباشد. ( ناظم الاطباء )....
( صفت ) ۱ - ناسنجیده ناساز. ۲ - ناهنجار خشن زمخت : عیسی دورانم و این کور شد دجال من قدر عیسی کی نهدد جال ناموزون کور? ( خاقانی ) ۳ - ناخوشایندناهماهنگ .۴ - شعری که وزن آن درست نباشد.
inharmonic (صفت)نا موزون، غیر متجانس، ناموزون، بی اهنگinharmonious (صفت)غیر متجانس، ناموزون، بی اهنگdiscordant (صفت)ناسازگار، نا موزونdissonant (صفت)ناهنج...
