ناقض. [ ق ِ ]( ع ص ) شکننده. ( آنندراج ). آنکه به زور و قوت میشکند. || آنکه می شکند عهد و پیمان را. ( ناظم الاطباء ). || بازکننده تاب رسن و جز آن. ( آنندراج ). آنکه بازمی کند تاب ریسمان و جز آن را. ( ناظم الاطباء ). اسم فاعل است از نقض. رجوع به نقض شود.
فرهنگ عمید
۱. شکننده، از بین برنده. ۲. (اسم، صفت ) [مجاز] شکنندۀ عهد وپیمان.
فرهنگ معین
(قِ ) [ ع . ] (اِفا. ) شکننده ، شکنندة پیمان .
فرهنگ فارسی
شکننده، شکننده عهدوپیمان ( اسم ) ۱ - شکننده :[ آنهاکه اورابرین بعث همی کنندناقض این دولت اندنه ناصح وهادم این خاندانندنه خادم ] ۲ - آنکه عهد خودرابشکندپیمان شکن .
