تلفظ بین المللی : /nˈɑfeː ˈɑhuː/ تلفظ : [n'Afe: 'Ahu:]
لغت نامه دهخدا
نافه ٔ آهو. [ ف َ / ف ِ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ناف مشکین آهو. نافه : خاک آن ره که سگ کوی تو بگذشت بر اوشیرمردان را از نافه ٔ آهو کم نیست . خاقانی .هنرت مشک نافه ٔ آهوست چه عجب مشک درد سر زاید. خاقانی .نافه ٔ آهو شده ست ناف زمین از صباعقد دوپیکر شده ست پیکر باغ از هوا. خاقانی .نیفه ٔ روبه چو پلنگی به زیرنافه ٔ آهو شده زنجیر شیر.نظامی .رجوع به نافه شود.|| کنایه از موی خوشبوی باشد که زلف و کا...
