معانی کلمه : ناشنوایی

ناشنوائی. [ ش ِ ن َ ] ( حامص مرکب ) کری. ( ناظم الاطباء ). کر بودن. شنوا نبودن. || بی میلی به شنیدن. ( ناظم الاطباء ). مایل بشنیدن نبودن. نپذیرفتن. قبول نکردن. اطاعت نکردن.

کری.

{deafness, anacusis} [شنوایی شناسی] کم شنوایی بسیار عمیق با آستانۀ شنوایی بیش از 90 دسی بل که در آن فراگیری زبان گفتاری بدون تقویت کننده و روش های آموزشی ویژه امکان پذیر نیست متـ . کم شنوایی عمیق profound hearing impairment, profound hearing loss