تلفظ بین المللی : /nˈɑzˈɑjandˌe/ تلفظ : [n'Az'Ajand,e]
لغت نامه دهخدا
نازاینده. [ ی َدَ / دِ ] ( نف مرکب ) ماده ای که باردار نشده و نزائیده باشد. ( ناظم الاطباء ). || عقیم. نازا. سترون. ( ترجمان القرآن ). عقیم. بی بر. ( ناظم الاطباء ). عقیم. عقام. عاقر. ( از منتهی الارب ). نازا : چون خواهد که از شتر و گاو زکوة بدهد باید که هر گوسفند زاینده و نازاینده ای بشمرد. ( تاریخ قم ص 175 ).- نازاینده شدن ؛ عقر. عقم. عقارة. ( از ترجمان القرآن ) ( دهار ) ( تاج المصادر ) ( منتهی ...
فرهنگ فارسی
( صفت ) ماده ای که بچه نیاورد عقیم سترون مقابل زاینده .
