۱. (فلسفه ) مذهبی فلسفی که معتقد به قدرت محض طبیعت است و وجود خالق را انکار می کند، طبیعت گرایی.
۲. (ادبی ) مکتبی ادبی که بر اساس تقلید از طبیعت بنا شده و معتقد است که هنر و ادبیات باید جنبۀ علمی داشته باشد و نویسنده باید تخیل را کنار بگذارد و واقع بین و عینیت گرا باشد.