۱. کسی که دارای هوش و استعداد فوق العاده باشد. ۲. [قدیمی] بزرگ و عظیم الشٲن. ۳. [قدیمی] فصیح.
فرهنگ معین
(بِ غ ) [ ع . نابغة ] (اِفا. ) ۱ - بزرگ ، بزرگوار. ۲ - کسی که دارای هوش و استعداد فوق العاده باشد. ج . نوابغ .
فرهنگ فارسی
کسی که دارای هوش واستعدادفوق العاده باشد، فصیح ( صفت ) ۱ - مردبزرگ رتبه عظیم الشان . ۲ - آنکه شعرنیکوگوید در حالی که پدران او شاعر نبوده اند. ۳ - زیرک باهوش داهی جمع : نوابغ . بنت عبداله مادر عمرو بن عاص است .
دانشنامه عمومی
فرهوش. چون «زرپوش» خوانده می شود.
نابغه کسی است که توانایی ارائهٔ یک مقولهٔ استثنایی در زمینهٔ توانمندی های ذهنی، آفرینش (خلاقیت) یا نوآوری در کارها را داشته باشد. این مقوله ها معمولاً در نوع خود بی نظیر یا کم نظیر نیز خواهند بود. طبق آخرین پژوهش ها، نبوغ را می توان به عنوان مجموعه اگاهی های انتسابی (ذاتی) اشخاص در هر زمینه ایی تعریف نمودتیزهوشینخبهضریب هوشی (IQ)از مشهورترین افرادی که در «فر...
