نابسته. [ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) نبسته. || زخمی که آن را نبسته و مرهم بر وی نگذاشته باشند. ( ناظم الاطباء ) :
تن پیلتن را چنان خسته دید
همه خستگیهاش نابسته دید.
فردوسی.
|| آزاد. نامقید. آنکه گرفتار نشده است. مقابل بسته به معنی اسیر و گرفتار :
وزان زاری و ناله خستگان
ببند اندرآیند نابستگان.
فردوسی.