معانی کلمه : نابختیار

نابختیار. [ ب َ ] ( ص مرکب ) بدبخت. واژگون بخت. آنکه وی را بخت یاری ندهد. مقابل بختیار :
بدو گفت کای شاه نابختیار
ز نوشین روان در جهان یادگار.

کسی که بخت با او یار نیست، بدبخت.