تلفظ بین المللی : /nˈɑˈɑmidˌi/ تلفظ : [n'A'Amid,i]
لغت نامه دهخدا
ناامیدی. [ اُ ] ( حامص مرکب ) یأس و بیچارگی و درماندگی. ( ناظم الاطباء ). خلاف امیدواری. ناامیدوار بودن. نومیدی. نمیدی. یأس. حرمان. قنوط. خیبت : چو در موی سیاه آمد سپیدی پدید آمد نشان ناامیدی.نظامی.چو گیرد ناامیدی مرد را گوش کند راه رهائی را فراموش.نظامی.سپیده دم ، چو دم بر زد سپیدی سیاهی خواند حرف ناامیدی.نظامی.هر که دانه نفشاند به زمستان در خاک ناامیدی بود از دخل به تابستانش.سعدی.زن از ناامیدی...
فرهنگ عمید
درماندگی، بیچارگی.
فرهنگ فارسی
احساس فرد از عدم دستیابی به وضعیت مطلوب در آینده
۱ - یاس . ۲ - درماندگی بیچارگی .
دانشنامه عمومی
ناامیدی احساس نارضایتی است که به دنبال برآورده نشدن انتظارات یا امیدها به وجود می آید. تفاوت ناامیدی با پشیمانی در این است که فرد پشیمان در درجه اول به تصمیمات شخصی ای که به یک نتیجه بد منجرشده، توجه می کند، اما فرد ناامید تنها به نتیجه کار توجه می کند. ناامیدی سرچشمه فشار روانی است. مطالعه حس ناامیدی و بررسی علت ها و اثرات آن، رشته ای در تجزیه و تحلیل تصمیم است. ناامیدی به همراه پشیمانی دو احساس ...
