( ناآراسته ) ناآراسته. [ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) مقابل آراسته. بدون زینت. نامزیّن. غیرمطرد. || نامهیا. آماده نشده. غیر مستعدّ. ناساخته. نابسیجیده. || نامنتظم. نامرتب. بدون نظم و ترتیب. || تباه. غیرمعمور. نابسامان. عَسطَلَة؛ سخن ناآراسته. هُراء؛ سخن تباه ، ناآراسته. ( منتهی الارب ).
