تلفظ بین المللی : /mivˈeːtʃin/ تلفظ : [miv'e:tSin]
لغت نامه دهخدا
میوه چین.[ می وَ / وِ ] ( نف مرکب ) میوه چیننده. که میوه بچیند. آنکه از درخت یا گیاه میوه جدا کند : شاید اگر در حرم سگ ندهد آب دست زیبد اگر در ارم ، بز نبود میوه چین.خاقانی. || بمجاز بهره مند. سود برنده : من زان گره گوشه نشین نی درد کش نی میوه چین می ناب و شاهد نازنین ساقی محابا داشته.خاقانی.از شجر من شعرا میوه چین وز صحف من فضلا عشرخوان.خاقانی.و رجوع به میوه شود....
