میوه دار. [ می وَ / وِ ] (نف مرکب ) میوه دارنده . باردار. (یادداشت مؤلف ) : درخت مثمره و میوه دار درخت امرود و زردآلوست . (ترجمه ٔ تاریخ قم ص 110).- میوه دار شدن ؛ میوه دادن . مثمر گشتن . بار آوردن : بی بر و میوه دار هست درخت خاص پربار و عامه بی بارند. ناصرخسرو.اگر میوه داری نشد هیچ بیدبه دانش تو باری بشو میوه دار. ناصرخسرو.خدای خویش بخوان که این کرسی به اصل خویش درخت گردد و با شاخ و برگ و میوه ...
فرهنگ عمید
ویژگی درختی که میوه بدهد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) درخت باردار مثمر : [...و بر درختان میوه دار زحمت خار جگر خوار ظاهر گشت .]
