تلفظ بین المللی : /mˈiveː xˈordan/ تلفظ : [m'ive: x'oRdan]
لغت نامه دهخدا
میوه خوردن. [ می وَ / وِ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) تفکه [ ت َ ف َ ک ک ُ ه ْ ]. ( منتهی الارب ). خوردن میوه. از ثمر درختی خوردن : چون ز بیخش برآورد نادان میوه یک بار بیش نتوان خورد.سعدی.و رجوع به میوه و میوه خوار شود. || کنایه است از سود بردن. بهره بردن. برخوردار شدن. بهرمند شدن : من میوه دین همی خورم شوچون گاو تو خار و خس همی خور.ناصرخسرو.- امثال : وقت پیری آمد آن سیب زنخدانم به دست میوه ام دا...
