مینا. (اِ) کیمیا. (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ).اکسیر. (فرهنگ نظام ). رجوع به کیمیا و اکسیر شود.
مینا. (اِخ ) نام قلعه ای است فیمابین لار و هرمز قریب به شمیل . (انجمن آرا). قلعه ای است مابین لار و هرمز . (برهان ) (ناظم الاطباء).
۱. نوعی شیشۀ رنگی، بهویژه سبز برای ساختن ظروف.
۲. نوعی رنگ یا لعاب آبیرنگ برای نقاشی و تزیین ظرفهای طلا و نقره.
۳. (زیستشناسی) پوستۀ سفیدرنگ روی دندان که محافظ دندان است.
۴. (زیستشناسی) پرندهای با پرهای رنگارنگ که میتواند صدای انسان را تقلید کند؛ مرغ مینا.
۵. (زیستشناسی) = گل 〈 گل مینا
۶. [قدیمی] جام شراب.
۷. [قدیمی] شراب.
بافت آهکیشده و شفافی که عاج دندان را در قسمت تاج میپوشاند
زیبا عفت رعنا
1-آبگینه - شیشه شراب _ پیاله 2- لعاب آبی رنگ که با آن نقره و طلا را نقاشی می کنند 3- لایه بیرونی دندان 4- نام پرنده ای زیبا 5- کیمیا 6- نام قلعه ای هفت باب
وسط – میان
جام می
لعاب مخصوص
لعاب شیشهای
لایه خارجی دندان
آبگینه، شیشه، جام
ترکیبی ازلاجورد و طلا
۱. آبگینه، شیشه، جام
۲. جام می
۳. لایه خارجی دندان
۴. ترکیبی ازلاجورد و طلا
۵. آبگینه
۶. لعاب مخصوص
۷. لعاب شیشهای
۸. شیشه شراب