معانی کلمه : میدگارد

میدْگارْد (Midgard)
در اساطیر اسکاندیناوی، زمین به منزلۀ دنیای حد واسط بین آسگارد یا عالم زبرین و آسمان و جایگاه خدایان و نیفلهایم/ یا هِل یا عالم زیرین و جهان مردگان بود.

درخت جهان ایگدراسیل
آسگارد الف هایم واناهایم
میدگارد سوارت آلفهایم یوتون هایم
نیفل هایم موسپل هایم هل هایم