تلفظ بین المللی : /mˈixkub ʃˈodan/ تلفظ : [m'ixkub S'odan]
لغت نامه دهخدا
میخ کوب شدن. [ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) در جای خود بی حس و بی حرکت ماندن و از شدت وحشت قادر به حرکت نبودن : وقتی شکارچیان نعره ببر را شنیدند در جای خود میخکوب شدند. ( از یادداشت مؤلف ). و رجوع به میخکوب شود.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ۱ - سخت در جای خود ثابت و بیحرکت ماندن . ۲ - مات و متحیر برجا ماندن .
مترادف و متضاد
petrify(فعل)
گیج کردن، از کار انداختن، برجای خشک شدن، سنگ کردن یا شدن، میخ کوب شدن، متحجر کردن
