مکروه. [ م َ ] ( ع ص ) ناپسندیده و ناخوش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). ناپسند و ناگوار وناخوش آیند و دارای کراهت. ( ناظم الاطباء ) : کل ذلک کان سیئه ُ عند ربک مکروهاً. ( قرآن 38/17 ).تا روز پدید آید و آسایش گیرم زین علت مکروه و ستمکار و ژکاره.خسروانی.اگر در خود تفکر کند یا در صفاتی است که آن مکروه حق است... و آن معاصی و مهلکات است. ( کیمیای سعادت ). چاره نمی شناسم از اعلام آنچه...
فرهنگ عمید
۱. (فقه ) عملی که ترک آن پسندیده است و ارتکاب آن عقاب و کیفر ندارد. ۲. [قدیمی] ناپسند، ناپسندیده، ناروا. ۳. [قدیمی] زشت.
فرهنگ معین
(مَ ) [ ع . ] ۱ - (ص . ) ناپسند، زشت . ۲ - یکی از احکام خمسة تکلیفی است و آن امری است که ترکش راجح و فعلش مرجوح است مانند نماز در حمام و خریدن گوشت حیواناتی که عادتاً نمی خورند، چون اسب و غیره .
ناپسند، ناپسندیده، ناروا، شر، بدی۱ - ( اسم ) ناپسندیده کراهت داشته شده : [ می ترسم که این رسم ناستوده و مکروه مذموم با ولاد و اخلاف و اعقاب تو برسد . ] ( سلجوقنامه ظهیری . چا . خاور . ۲ ) ۲۴ - ( صفت ) زشت : [ طوطیی با زاغی در قفس کردند ... و از قبح مشاهده او مجاهده میبرد و میگفت : این چه طلعت مکروه است و هیات ممقوت و منظر ملعون و شمایل ناموزون ? ] ( گلستان . چا . فروغی ۳ ) ۱۵۳ - ( اسم ) بلا آفت : ...
دانشنامه عمومی
مکروه در لغت به معنای ناپسند، ناخوشایند و ناگوار است و در اصطلاح فقه اسلام، عملی است که ترک آن مطلوب است و پاداش دارد ولی انجامش عذاب ندارد. مانند: پوشیدن لباس سیاه در نماز.تعداد مکروهات قابل احصاء نیست چه ترک هر مستحبی خود مکروه تلقی میگردد.wiki: مکروه...
[ویکی فقه] ـــ مکروه امری است که راجح الترک باشد. ـــ مکروه به عمل مرجوح، و با اولویت در ترک اطلاق می شود.مکروه، از اقسام محکوم به بوده و به عملی گفته می شود که شارع مقدس به طور غیرالزام مکلف را از انجام آن باز می دارد؛ به بیان دیگر، مکروه به معنای درخواست غیرالزامی شارع از مکلف برای ترک عملی است، مانند: نخوردن غذا یا آب داغ. و به عبارت دیگر مکروه امری است که ترک آن اولی باشد بدون منع از فعل. از ن...