تلفظ بین المللی : /makˈɑlebˌeː/ تلفظ : [mak'Aleb,e:]
لغت نامه دهخدا
مکالبة. [ م ُ ل َ ب َ ] (ع مص ) با همدیگر بدی و خصومت نمودن و تنگی کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). بدی و خصومت کردن با یکدیگر و تنگ گرفتن بر یکدیگر مانند تنگ گرفتن سگان هنگام برانگیخته شدن به سوی یکدیگر و آشکار ساختن عداوت و دشمنی . (از اقرب الموارد): الشهوة الکلبیة هی زیادة الشهوة واشتدادها و الحرص علی المأکولات و المکالبة علیها کما فی طبع الکلاب . (بحر الجواهر). || خار خوردن...
