معانی کلمه : موی برکندن

تلفظ بین المللی : /mˈuːj barkˈandan/ تلفظ :‌ [m'u:j baRk'andan]

لغت نامه دهخدا

موی برکندن. [ ب َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) مو برکندن. موی کندن. کندن موی سر یا ریش به سبب مصیبت یا سانحه جانگدازی دیگر و این بیشتر زنان راست. ( از یادداشت مؤلف ). معط. ( دهار ). مرط. ( منتهی الارب ). حف. ( دهار ): حف ؛ موی برکندن از روی. ( تاج المصادر بیهقی ). حفاف. ( دهار ). تمریط. ( منتهی الارب ). زبق. ( تاج المصادر بیهقی ). مور. ( منتهی الارب ). نتف. ( تاج المصادر بیهقی ). || برکندن موی بز و دیگر ...

فرهنگ فارسی

مو برکندن ٠ موی کندن ٠ کندن موی سر یا ریش به سبب مصیبت یا سانح. جانگدازی دیگر و این بیشتر زنان است ٠

معانی کلمه : موی برکندن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات