موکبی. [ م َ / مُوک ِ ] ( ص نسبی ) منسوب و مربوط به موکب پادشاه. ( یادداشت مؤلف ). منسوب به موکب و آنکه جزو موکب باشد. ج ،موکبیان. ( ناظم الاطباء ). || سوار یا پیاده که همراه پادشاه باشد. کسی که در التزام رکاب سلطان باشد. ( از یادداشت مؤلف ). سواری خاص : با موکبیان یابم در موکب او جای با مجلسیان یابم در مجلس او بار.فرخی.- استران موکبی ؛ استرانی که باروبنه پادشاه و همراهان او را در سفر کشند : بر ...
